14 Ιουλ 2026

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ


"Η δική μου η πατρίδα είναι μοιρασμένη στα δυο..."
15 Ιουλίου 1974. Το πραξικόπημα που οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου!


Κύπρος. Δευτέρα 15 Ιουλίου 1974, ώρα 08.20. Πραγματοποιείται το προδοτικό πραξικόπημα της εθνικής φρουράς. Ο πρόεδρος και αρχιεπίσκοπος Μακάριος καταφέρνει να διαφύγει σώος από το Προεδρικό Μέγαρο και φτάνει στην Πάφο, ενώ το ραδιόφωνο και ο Τύπος τον αναφέρουν ως νεκρό.
Ο βουλευτής, Νικόλαος Σαμψών ορκίζεται πραξικοπηματικά πρόεδρος και την επόμενη ημέρα διορίζει παράτυπο υπουργικό συμβούλιο. Τα γεγονότα εξελίσσονται ραγδαία. Ευκαιρία για την Τουρκία, ως εγγυήτρια δύναμη, να εκμεταλλευτεί το πραξικόπημα και άμεσα να εισβάλλει στην Κύπρο. Για αυτόν τον λόγο ο πρωθυπουργός Ετζεβίτ συγκαλεί την εθνοσυνέλευση. Έτσι, το Σάββατο 20 Ιουλίου, ώρα 05.20 το πρωί ο Τουρκικός στρατός από θάλασσα, και αέρα αποβιβάζει ισχυρό στρατό καθώς και πολεμικό υλικό γνωστός ως πρώτος Αττίλας που συνεχίζεται μέχρι τις 25 Ιουλίου και στις 14 Αυγούστου καταστρατηγώντας την εκεχειρία πραγματοποιείται ο δεύτερος Αττίλας. Ένα σχέδιο των Τούρκων πριν από είκοσι (20) χρόνια, τώρα μπορεί να πάρει σάρκα και οστά. Δηλαδή η κατοχή σχεδόν της μισής νήσου, η διχοτόμηση και ο εποικισμός. Ένας ανελέητος πόλεμος που αφήνει δολοφονημένους, βιασμένους, εγκλωβισμένους, αιχμαλώτους πολέμου, αγνοούμενους, σωματικά και ψυχικά λαβωμένους αθώους ανθρώπους, πρόσφυγες στη δική μας πατρίδα, καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπήρξαν και ακόμη υπάρχουν Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι δεν κατόρθωσαν ποτέ να ανακάμψουν είτε σωματικά είτε ψυχικά. Γονείς, σύζυγοι, παιδιά ζούσαν και ζουν μέσα στην οδύνη περιμένοντας, προσμένοντας πενήντα δύο χρόνια να ακούσουν, να μάθουν κάτι, το ελάχιστο, για τον δικό τους άνθρωπο. Πόσο μίσος, πόση απανθρωπιά, πόση βαρβαρότητα...
Ιούλιος 2026 ... η κατοχή συνεχίζεται με διχοτόμηση της Κύπρου, εδραιωμένο τον τουρκικό εποικισμό, με απειλές και εκβιασμούς. Σημαντικό γεγονός κατέστη, την 1η Μαΐου 2004, η ένταξη της ανεξάρτητης δημοκρατίας της Κύπρου ως πλήρες κράτος μέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.    Όμως πενήντα δύο χρόνια μετά την ύπουλη εισβολή, πόλεμο και κατοχή σχεδόν της μισής Κύπρου η παγκόσμια Κοινότητα αδιαφορεί και δεν έχει αφενός κινήσει τη διαδικασία δίωξης των ενόχων και αφετέρου δεν έχει λάβει τα προβλεπόμενα από τις διεθνείς συμβάσεις μέτρα για την απομάκρυνση του στρατού κατοχής και την αποκατάσταση της νομιμότητας της Κυπριακής δημοκρατίας σε όλη την επικράτεια.


11 Απρ 2026

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ


Το ΔΣ του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων (ΕΠΟΚ) σάς εύχεται Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!

Αγάπη, χαρά, δημιουργία, ελπίδα!













5 Απρ 2026

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ

 

1η Απριλίου 1955

 

Ένδοξη ημέρα


Η 1η Απριλίου του έτους 1955 αποτελεί για την Κύπρο μία από τις χρυσές σελίδες της Ιστορίας της ελληνικής φυλής. Υπήρξε η καθορισμένη ημερομηνία έναρξης της αντίστασης για την αποτίναξη της κατοχής, αποικιοκρατίας της Μεγάλης Βρετανίας, του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Ο σουλτάνος Σελίμ είχε παραχώρησει εν λευκώ την Κύπρο στους Άγγλους, με συνθήκη που υπεγράφη στις 4 Ιουνίου 1878.
Ο ευφυής και έμπειρος στρατηγός, Γεώργιος Γρίβας - Διγενής, υπήρξε ο ιθύνων νους που "γέννησε",
  οργάνωσε και έφερε εις πέρας την ιδέα και την πραγματοποίηση του ένοπλου  Κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα με την συνεργασία του αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ'.  Ενός αγώνα εξαιρετικά δύσκολου, ενός αγώνα που σίγουρα φάνταζε  ακατόρθωτος. Όμως αποτέλεσε μία νέα εποποιία, έναν αγώνα ημίθεων, λαμπρό παράδειγμα αυτοθυσίας και προσήλωσης στο υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αγώνας ισάξιος των Μαραθονομάχων,των Σαλαμινομάχων, των τριακοσίων του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, των ηρώων του 1821, του Αλβανικού έπους, "υπέρ βωμών και εστιών", "υπέρ πίστεως και πατρίδος".
Μία χούφτα απειροπόλεμοι Ελληνοκύπριοι απέναντι στην ισχυρότατη Μεγάλη Βρετανία. Οι απειροπόλεμοι και ευάριθμοι Ελληνοκύπριοι όμως αντιστάθηκαν με τον πυρσό της λευτεριάς να τους καίει τα στήθη για τον ιερό και δίκαιο αγώνα. Για το ποθούμενο της καρδιάς τους, που ήταν η ένωσή τους με την μητέρα Ελλάδα. Οι νέες και οι νέοι Ελληνοκύπριοι, μεγάλοι και παιδιά δεν πτοήθηκαν από τις ομαδικές συλλήψεις, τους εκφοβισμούς, τα αντίποινα, τα βάρβαρα και επιστημονικά βασανιστήρια, τις δολοφονίες, τις αγχόνες,
  τις αδηφάγες πύρινες φλόγες...
Ας διαβάσουμε απόσπασμα της πρώτης επαναστατικής προκήρυξης, η οποία γράφτηκε το βράδυ της 30ης Μαρτίου.
Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα δια την αποτίναξιν του Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μας κατέλιπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: "Ή τάν ή επί τάς"...
Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θα γίνωμεν "πολλώ κάρρονες" τούτων. Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον, ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμεν με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μίαν φοράν ότι και του "σημερινού Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει". Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν την ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με μέρος μας.
Γι' αυτό θα νικήσωμεν.
Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των δια να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτόν δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά το πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σεις τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον του ναζισμού και του φασισμού. Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας.

 "Ε.Ο.Κ.Α., Ο Αρχηγός Δ ι γ ε ν ή ς "

ΜΕ ΤΙΜΗ
Το ΔΣ του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων (ΕΠΟΚ)